statystyki

Dziennik Ustaw z 3 czerwca 2013 r.
Weszło w życie 5 czerwca 2013 r.

Ustawa z 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

skomentuj

Publikacja: 10 czerwca 2013, 11:52 Aktualizacja: 10 czerwca 2013, 11:58

Omówienie: Uprawnieni do używania lub wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej są:

●funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

●funkcjonariusze Agencji Wywiadu,

●funkcjonariusze Biura Ochrony Rządu,

funkcjonariusze celni,

●funkcjonariusze Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

●strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej,

●strażnicy Państwowej Straży Rybackiej,

●funkcjonariusze Policji,

●funkcjonariusze i żołnierze Służby Kontrwywiadu Wojskowego,

●funkcjonariusze Służby Więziennej,

●funkcjonariusze i żołnierze Służby Wywiadu Wojskowego,

●strażnicy straży gminnych (miejskich),

●funkcjonariusze Straży Granicznej,

●strażnicy Straży Leśnej,

●strażnicy Straży Marszałkowskiej,

●funkcjonariusze Straży Ochrony Kolei,

●funkcjonariusze Straży Parku,

●żołnierze Żandarmerii Wojskowej lub wojskowych organów porządkowych,

●pracownicy ochrony uprawnieni do użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej,

●inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego.

Uprawnieni do wykorzystywania środków przymusu bezpośredniego (bez możliwości używania broni) są:

●członkowie służby porządkowej dbający o bezpieczeństwo imprez masowych,

●pracownicy zakładów poprawczych, schronisk dla nieletnich lub młodzieżowych ośrodków wychowawczych.

Środków przymusu bezpośredniego używa się lub wykorzystuje się je w sposób niezbędny do osiągnięcia celu, proporcjonalnie do stopnia zagrożenia, wybierając środek o możliwie najmniejszej dolegliwości. Broni palnej używa się wyłącznie gdy użycie lub wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego:

●okazało się niewystarczające,

●nie jest możliwe ze względu na okoliczności zdarzenia.

Środkami przymusu bezpośredniego są:

●siła fizyczna w postaci technik transportowych, obrony, ataku, obezwładnienia;

●kajdanki zakładane na ręce, nogi i kajdanki zespolone;

●kaftan bezpieczeństwa,

●pas obezwładniający,

●siatka obezwładniająca,

●kask zabezpieczający,

●pałka służbowa,

●wodne środki obezwładniające,

●pies służbowy,

●koń służbowy,

●pociski niepenetracyjne,

●chemiczne środki obezwładniające w postaci,

– ręcznych miotaczy substancji obezwładniających,

– plecakowych miotaczy substancji obezwładniających,

– granatów łzawiących,

– innych urządzeń przeznaczonych do miotania środków obezwładniających,

●przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej,

●cela zabezpieczająca,

●izba izolacyjna,

●pokój izolacyjny,

●kolczatka drogowa i inne środki służące do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów mechanicznych,

●pojazdy służbowe,

●środki przeznaczone do pokonywania zamknięć budowlanych i innych przeszkód, w tym materiały wybuchowe,

●środki pirotechniczne o właściwościach ogłuszających lub olśniewających.

Środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej używa się jako środka ostatecznego, w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę i z zachowaniem szczególnej ostrożności. Należy przy tym zawsze uwzględniać zagrożenie życia lub zdrowia uprawnionego lub innej osoby. Od wykorzystania środków przymusu należy odstąpić, jeżeli udało się osiągnąć cel inaczej.

Kaftana bezpieczeństwa lub pasa obezwładniającego jednoczęściowego używa się w celu unieruchomienia rąk. Pasa wieloczęściowego używa się do unieruchomienia osoby. Użycie kaftana bezpieczeństwa lub pasa obezwładniającego nie może utrudniać oddychania ani tamować obiegu krwi. W razie użycia kaftana lub pasa w stosunku do nieletniego lub kobiety o widocznej ciąży osobie takiej należy niezwłocznie zapewnić pomoc medyczną, zaś dalsze użycie tych środków uzależnia się od opinii lekarza. Kasku zabezpieczającego używa się, żeby zapobiec samookaleczeniu głowy, po uprzednim założeniu pasa obezwładniającego jednoczęściowego lub kaftana bezpieczeństwa albo kajdanek na ręce trzymane z tyłu. Siatkę obezwładniającą stosuje się do unieruchomienia człowieka lub zwierzęcia. Miota się ją z broni palnej albo innych urządzeń, względnie zarzuca się ręcznie.

Pocisków niepenetracyjnych używa się w celu obezwładnienia osób lub zwierzęcia przez zadanie bólu fizycznego. Nie celuje się jednak w głowę ani w szyję. Chemicznych środków obezwładniających używa się w celu krótkotrwałego zakłócenia orientacji przestrzennej lub obezwładnienia.

Paralizatorów używa się w celu krótkotrwałego obezwładnienia, jeżeli użycie innych środków przymusu bezpośredniego jest niemożliwe albo może okazać się nieskuteczne. Nie celuje się nimi w głowę.

Środków przymusu bezpośredniego można użyć po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do zachowania zgodnego z prawem i po uprzedzeniu o zamiarze użycia tych metod. Decyzję o użyciu środków uprawniony podejmuje samodzielnie.

Osoba pozbawiona wolności nie może być umieszczona w celi zabezpieczającej na okres dłuższy niż 48 godzin. W pomieszczeniu takim wolno umieścić więcej niż jedną osobę pozbawioną wolności tylko wtedy, kiedy bezpieczne odosobnienie tych osób w innych miejscach jest niemożliwe.

Zapytaj o licencje

Twój komentarz
Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut.

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

zobacz więcej »

zobacz więcej »

serwisy tematyczne w GazetaPrawna.pl